W 1875 roku zainaugurował swoją działalność Teatr Polski. Jego powstanie było skutkiem realizacji dążeń Polaków do zachowania i upowszechniania kultury narodowej. Umożliwiło to uprzednie zniesienie przepisów wymagających zgody władz na odgrywanie przedstawień w języku innym niż niemiecki. Scena nie miała charakteru elitarnego i przyświecała jej idea dostępności dla szerokiego grona odbiorców.
W odpowiedzi na sukces polskiej sceny w niedalekiej odległości od niej, przy placu Wilhelmowskim wzniesiono w 1879 roku gmach nowego Teatru Miejskiego, zwanego Niemieckim. Zastąpił on wcześniejszy, przestarzały już obiekt z początków XIX wieku. W odróżnieniu od Teatru Polskiego widownia miała tu charakter elitarny, zdominowany przez loże teatralne.
Spis treści
Teatr Polski
Teatr pierwotnie mieścił się na dziedzińcu, na tyłach okazałej kamienicy, której zadaniem było zabezpieczenie funkcjonowania sceny od strony finansowej. Był to powód, dla którego efekt architektoniczny budynku teatralnego skupiał się na jego fasadzie, sprawiającej monumentalne wrażenie z bliskiej perspektywy.
Ilustracja ze zbiorów Miejskiego Konserwatora Zabytków w Poznaniu
Teatr Miejski
Teatr Miejski – w odróżnieniu od Teatru Polskiego – usytuowany został w miejscu szczególnie wyeksponowanym. Zwrócenie fasady w kierunku placu podkreśliło główną oś układu urbanistycznego. Była to inwestycja na miarę możliwości ówczesnego Poznania, a zarazem wyraz aspiracji jego władz do z trudem osiąganej wielkomiejskości.
