Co to jest kuratorstwo?
Kuratorstwo to sztuka i nauka tworzenia wystaw. Kurator lub kuratorka to ktoś, kto wybiera dzieła, buduje między nimi znaczące relacje, nadaje całości narrację i dba o to, żeby widz nie tylko zobaczył prace, ale coś z nimi przeżył i zrozumiał.
Słowo pochodzi od łacińskiego cura – troska, opieka. Kurator/ka troszczy się o dzieła, o artystów i artystki, ale także o publiczność. Jego/jej zadaniem jest budowanie związkó: między językiem sztuki a językiem codzienności, między intencją twórcy a doświadczeniem widza.
W przypadku wystawy UAPoteka to praca studencka osób z kierunku kuratorstwo i teorie sztuki na Wydziale Edukacji Artystycznej i Kuratorstwa UAP. W ramach zajęć dydaktycznych wspólnie wybrały one prace z kolekcji, napisały teksty, zaaranżowały przestzreń i opracowały program towarzyszący.
Doświadczenie to pokazało, że kuratorstwo to nie tylko wybieranie dzieł – to też wiele rozmów, wątpliwości, prób i przemyśleń.
Ile czasu zajmuje utworzenie takiej wystawy?
Przygotowanie wystawy zajęło około 3 miesięcy zespołowi składającemu się z 20 osób.
Gdzie można zobaczyć kolekcję poza wystawą?
Kolekcja nie ma stałej ekspozycji. Większość prac jest przechowywana w magazynach i udostępniana przy okazji kolejnych wystaw.
Zbiór można jednak poznać:
Uczelnia jest w trakcie realizacji inwestycji, w ramach której powstaną magazyny prezentacyjne. Dzieła Kolekcji będzie można oglądać w nich w ramach wizyt studyjnych.
Jaki jest najstarszy obraz w kolekcji?
Wbrew pozorom odpowiedź na to pytanie wcale nie jest łatwa! Kolekcja UAP kryje w sobie kilka niespodzianek.
Z dzieł, których autorstwo jest ustalone, do najstarszych należą akwarele Stanisława Teisseyre’a pochodzące z lat 30. XX wieku. To właśnie zbiór prac jego i jego znajomych został zapisany w testamencie Uczelni w 1988 roku.
Jednak w spuściźnie po Teisserze znajduje się kilka portretów nieznanego autorstwa, które prawdopodobnie są 18-wieczne. Ich dokładna proweniencja (pochodzenie) i datowanie pozostają nieustalone.
Tu dochodzimy do sedna trudności. Precyzyjna odpowiedź na to pytanie wymaga dalszych ustaleń. Badania zbiorów trwają, a każde nowe odkrycie może zmienić ostateczną odpowiedź.
Dlaczego wystawa kolekcji jest w tym miejscu?
To nie przypadek. Galeria Śluza to przestrzeń wystaw czasowych, która opowiada o współczesnym Poznaniu i o tym, jak ukształtowała go przeszłość. Jej tematyka koncentruje się wokół trzech filarów: miasta, ludzi i środowiska.
Uniwersytet Artystyczny wpisuje się w każdy z tych filarów: uczelnia artystyczna w Poznaniu działa nieprzerwanie od 1919 roku, jej historia jest spleciona z historią samego miasta – w lata międzywojennych poznańska „Zdobnicza” była najważniejszą instytucją w kraju kształcącą artystów i projektantów.
Kolekcja UAP jest zatem częścią dziedzictwa Poznania. Galeria Śluza mieści się w zabytkowym budynku dawnej Śluzy Katedralnej i łączy się z budynkiem Bramy Poznania. To wyjątkowe, historyczne miejsce wydało nam się doskonałą przestrzenią dla opowieści o zbiorze, który – podobnie jak sama budowla – jest śladem czasu i ludzkiej twóczośći.
Ważna jest też więź Galerii Śluza z UAP: wcześniej prezentowano tu wystawy organizowane zarówno przez osoby pracujące na Uczelni jak i studiujące na kierunku kuratorstwo i teorie sztuki na UAP.
Czy uniwersytet jest otwarty dla emerytów?
Oczywiście – i to na kilka sposobów!
Najważniejszą propozycją skierowaną wprost do seniorów jest Uniwersytet Artystyczny Trzeciego Wieku (UATW) – prowadzony od wielu lat przez Wydział Edukacji Artystycznej i Kuratorstwa UAP. Zajęcia na UATW nastawione są na twórcze poznanie, aktywność, samodzielność oraz współpracę.
Po drugie, dla osób, które chcą spróbować sztuki bez dłuższego zobowiązania – UAP prowadzi warsztaty dedykowane osobom 50+. Są to warsztaty z malarstwa abstrakcyjnego, linorytu, kolażu i malowania tuszem.
Po trzecie, ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym nie nakłada żadnych ograniczeń wiekowych. Bez względu na wiek można ubiegać się o przyjęcie na studia.
Czy w prace konserwatorskie przeprowadzane na zbiorach zaangażowane są osoby studenckie (w ramach zajęć praktycznych)? Jak wygląda troska o kolekcję na co dzień?
Opiekę konserwatorską nad zbiorami sprawuje prof. dr hab. Monika Korona. Na co dzień troska o kolekcję polega m.in. na prowadzeniu przeglądów prac, sporządzaniu wytycznych i opinii dotyczących przechowywania i ochrony zbiorów, a także, kiedy istnieje taka potrzeba, prowadzeniu zabiegów konserwatorskich. Osoby studenckie, z którymi Pani Profesor prowadzi zajęcia są angażowane do realizacji niektórych prac konserwatorskich.