Katastrofy naturalne
Historia miasta to także historia walki jego mieszkańców z kataklizmami naturalnymi, z których największe spustoszenie czyniły pożary. Były one czynnikiem wpływającym na dynamikę zmian w zabudowie miejskiej. Częste pożary, które z łatwością trawiły drewniane obiekty, wymuszały wprowadzanie coraz to nowych technologii budowlanych.
Usytuowanie Poznania na najniższym poziomie doliny Warty narażało miasto na częste powodzie. Powodowały one olbrzymie straty materialne, niszczyły domy i budynki użyteczności publicznej. Niosły także bezpośrednie zagrożenie dla życia i zdrowia mieszkańców, ponieważ skażona woda łatwo przyczyniała się do wybuchów epidemii i prowadziła do klęsk głodu. Najbardziej narażone na zalanie wezbranymi wodami Warty były przedmieścia Poznania: Piaski, Rybaki, Zagórze, Grobla, Chwaliszewo i Garbary.
Na ilustracji widok Starego Rynku i ratusza podczas powodzi.
(autor nieznany, 1833 lub 1888 rok, ze zbiorów Muzeum Narodowego w Poznaniu)

